Pengundi Cina deposit tetap PH?

Daripada menyalahkan pengundi, mungkin PH perlu bermuhasabah, apakah mereka berdiri teguh atas prinsip apabila berdepan dengan dugaan? Jikalau tidak, apakah mereka boleh menyalahkan pengundi kerana tidak lagi mempertahankan prinsip moral? 

Bagaimana perkauman jahanamkan kita

Sam Ke Ting tidak muncul andainya remaja ini tidak berada di jalan raya yang gelap pada awal pagi, dan remaja ini akan berada di tempat yang terang dan selamat, jikalau pemerintah melaksanakan tanggungjawabnya dengan baik untuk menjamin kepentingan semua.

Zaman tak lagi memihak Kit Siang

Seseorang tokoh tidak dinilai semata-mata dengan kegemilangan yang dibawanya untuk parti, tetapi juga kesediaan mempersiapkan pelapis partinya dengan generasi muda untuk melanjutkan perjuangan pada masa depan.

Di mana PKR dalam landskap politik tanah air?

PKR benar-benar diuji sejauh mana sokongan Melayu yang diraihnya dalam PRN Melaka, tanpa kehadiran PAS dan Bersatu dalam pakatannya kali ini. Kesudahannya pahit untuk ditelan, namun inilah realitinya.

伊黨:是敵是友都是對手

天下沒有如此便宜的午餐,如果重復炒冷飯,就不要假裝驚訝何以選情熱不起來。認清目標、劃清底線,有條件時進擊,遇局限時妥協。政治是博弈,不是辯論會。如果認定伊黨沒有回頭路,那就踏踏實實經營社會思想光譜中的進步力量,讓它壯大成主流、有朝一日取代伊黨吧!

再输两届大选,希盟能执政吗?

于是,我们不用抬头就能看到瓶颈——只要各群体之间没有共识,身份认同议题的分歧与矛盾,必然撕裂这个多元社会,同时将少数群体逐步排挤到边缘。要打破僵硬教条、打造新观念,这个社会需要有社会学、历史学、城市规划专家等背景的知识分子,而非仅仅让宗教司以狭隘单一的视角,垄断舆论。

华裔选民还“火”吗?

最后,浅见以为,希盟领袖当下要做的,不是缅怀过去群情汹涌的群众大会,以民粹论述煽动华裔选民情绪,幻想能催谷九成以上的支持率;反之,应该顺著政治气氛冷却之势,理性成熟处理各族群的矛盾,打造共识以重新凝聚支持。

行动党──从未来回望当下

政治关乎理想,也贴近现实。一把捉住所有糖果想统统拿走的孩子——挣破瓶子,割伤手腕,是最后难免的结局。

华教领袖能做什么?

可以这么说,若台面上的华教领袖,也具备摆得上台面的马来语或马来文,必能为华教运动扫除第一道沟通障碍,即便各持己见亦能将分歧梳理清晰,而非鸡同鸭讲,各说各话。然而,单单掌握马来语或马来文恐怕不足,华教领袖还必需拥有“全民”形象,向所有马来西亚人展示华教的核心价值与终极关怀。

安华的去留,希盟之离合

延伸下去,安华若真退位,希盟最好推出配套方案,否则事倍功半,甚至平白浪费了一次制造新气象的契机。如果退下的仅仅是安华,然后驰骋政坛多年的资深领袖林吉祥依然老神在在,每天发文告指点江山,不管接位统领希盟的是赛夫丁(公正党现任总秘书)、努鲁依莎或拉菲兹,都无济于事。反之,由于资历辈分的关系,马来社会更怀疑赛夫丁、努鲁、拉菲兹等辈,能否驾驭林吉祥,甚至林冠英?

天堂与地狱之外的世界

对峙的双方隔空互呛,一方把对方标签为保守、极端;另一方则将对方判入地狱。极少人愿意理解,甚至在乎标签背后的理据、判决背后的判词。反驳,于是就只剩下动作与姿态。

Ada apa di sebalik tudung Hannah?

Siapapun diri kita, sama ada wakil rakyat, pemimpin politik, agamawan, rakyat marhaen, selagi kita menghormati setiap individu sebagai insan yang bermaruah, memberi hak kepada mereka yang berhak, membela mereka yang terpinggir dan tersisih, agar mereka hidup di atas bumi ini sebagai seorang insan yang bermaruah, terbela dan gembira, maka itulah kemalaysiaan pada tahap kemuncaknya.