SOP, kepimpinan yang lemah dan amalan “double standard”

Siapa menjawab soalan media? Siapa merungkaikan kesangsian rakyat? Siapa meleraikan keresahan rakyat? Siapa menyelesaikan masalah rakyat? Siapa bertanggungjawab apabila menteri yang dilantiknya tidak cekap untuk mengendalikan kementeriannya? Tiada.

PRU15 dan pemilihan Umno, mana dulu?

Atau, apakah parlimen harus dibubarkan, sebelum atau selepas pemilihan Umno? Andainya sebelum pemilihan Umno, bagaimana jikalau Zahid masih menakhodai Umno, dan cuba sedaya-upaya untuk sabotaj PPBM? Andainya selepas pemilihan Umno, bagaimana pula jikalau presiden baru Umno memperolehi sokongan yang lebih besar, untuk dinobatkan sebagai PM?

Andai Maszlee ‘perform’ macam Radzi

Justeru itu, tibanya masa kita menilai semula, apakah keresahan dan kegusaran yang ditimbulkan sepanjang tempoh 22 bulan PH berkuasa itu, adalah sesuatu yang sahih dan benar? Atau ia semata-mata diada-adakan untuk menghasut emosi kita, agar kemarahan dan kebencian yang tercetus, membuatkan kita hilang kesabaran dan pertimbangan yang waras ketika menilai, sehingga kita sanggup memberi laluan kepada pengkhianat (mandat rakyat) untuk menawan Putrajaya melalui pintu belakang (atau tebuk atap)?

SOP CNY: Di manakah kepimpinan?

Lebih setahun wabak Covid-19 berleluasa, hampir setahun PN bermaharajarela. Ya, kuasa telah dirampas, tetapi di manakah kepimpinan?

Perlu Kool Fever, bukan babi air

Namun fenomena ini wajib kita teliti kerana ia menggambarkan satu krisis yang besar dalam kalangan anak muda kita. Bayangkan, apakah harapan yang dapat kita teropong daripada anak muda yang membaling-balingkan “babi air”, juga peminat-peminatnya yang terhibur dan teruja dengan aksi-aksi sedemikian?

Lawan Covid-19 dengan kredibiliti

Izinkan saya petik kesimpulan Bloomberg’s Covid Resilience Ranking yang disiarkan pada November 2020. Antaranya, kunci kejayaan melawan Covid-19 bukan bergantung kepada sejauh manakah rakyat mematuhi perintah, tetapi lebih kepada sejauh manakah kejayaan kerajaan memupuk kredibiliti dan pematuhan masyarakat.

巫统与土团党的矛盾

巫统的弱化、不复当年霸气,是509选绩使然。但从另一个角度,509大选也打开了契机,让此执政逾60年的老牌政党得以痛定思痛,重新出发。在此脉络下,即便当下形象相对正面的领袖如希山慕丁与凯里,也有操之过急的短视——让去年2月的“喜来登夺权”水到渠成,而巫统可绕过反省的长途,抄捷径重返布城。

Apa lagi Umno mahu?

Ketidaksabaran pemimpin Umno, termasuk mereka yang memiliki imej positif untuk kembali ke Putrajaya, mengubah halatuju perjalanan sejarah. Kini, mereka bergelut sesama diri dalam Umno, sehingga lemah ketika berdepan dengan PPBM, dan kemudian mengakibatkan satu Malaysia terayun-ayun dalam ketidakstabilan politik, tatkala kita berdepan dengan virus, banjir dan kemelesetan ekonomi.

以共敌或纲领组大联盟?

综合上述所言,除了人事纠葛因素,希盟共同困境在于论述的调整、共同纲领的打造。惟一些主张“大联盟”的领袖仍停留在509大选前的思维,以为“敌人的敌人就是朋友”,于是强调“团结一切可以团结的力量”,却忘了当下的挑战不在于“推翻”,而在于“建设”——建立一个持久的政治联盟。

Dari musuh bersama, kepada dasar bersama

Usah beria-ia untuk menabur janji baru, andainya janji lama yang belum ditunaikan itu tidak diberi penjelasan mengapa ianya gagal. Siapa yang akan menaruh kepercayaan kepada harapan baru yang dijanjikan, daripada seseorang yang membiarkan harapan lamanya terbengkalai tanpa memohon maaf, malah tanpa sehiris rasa tanggungjawab untuk memberi penjelasan sebaik-baiknya?

PH perlu kenalpasti medan pertempurannya

Biarpun digelar retorik, mahupun propaganda, hakikatnya tiada parti antara Umno, Pas dengan PPBM yang sanggup dilemparkan tuduhan “menjatuhkan kerajaan yang berteraskan parti Melayu/Muslim” lantaran keputusan mereka.

行动党到底要什么?

若我们进一步思考,马哈迪就是因为以马来民族主义者自居,方能在运筹帷幄时突破重重阻力;安华在马来社会不受落的主因之一,乃其多元兼容的政治理念。行动党一方面希望安华在马来社会推动多元兼容、自由开放思想,一方面依赖马哈迪策动夺权,再推举暂无形象包袱的沙菲益掌舵——可能吗?